Wat gebeurde er
Een ambulant hulpverlener is betrokken bij een gezin in het vrijwillig kader. De vader ervaart dat hij niet wordt meegenomen in wat er gebeurt. Hij benoemt dat de professional de richtlijn Samen met ouders en jeugdige beslissen over passende hulp niet toepast. Daarnaast brengt de jeugdprofessional schriftelijke uitspraken, zoals dat beide ouders emotioneel niet beschikbaar zijn en dat kinderen elkaar versterken in destructief gedrag, als feiten. Deze uitspraken belanden in rapportages en worden als waarheid gelezen. Het College ziet ze als beschadigende weergave van de realiteit, zonder concrete onderbouwing of inzage voor ouders. Het tuchtcollege is helder: dit is niet transparant, niet zorgvuldig en niet professioneel. De richtlijn waar de vader zich op beroept, benadrukt gedeelde besluitvorming, eigenaarschap van ouders en heldere verslaglegging.
Beroepscode
De professional handelde in strijd met:
- Artikel 4 (D) Bevorderen van vertrouwen in het beroep.
- Artikel 7 (F) Informatievoorziening.
- Artikel 8 (G) Overeenstemming over hulp en dienstverlening.
Maatregel
De klacht wordt grotendeels gegrond verklaard. De jeugdprofessional krijgt een berisping zonder openbaarmaking.
Wat kunnen we hiervan leren
Deze uitspraak raakt aan een aantal ongemakkelijke waarheden.
Richtlijnen zijn er niet alleen voor professionals. Bij iedere richtlijn bestaat publieksinformatie voor ouders en jeugdigen. Toch wordt daar in de praktijk nauwelijks op gewezen. Dat vergroot ongelijkheid en afhankelijkheid.
Wat niet wordt onderbouwd, hoort niet in een dossier. Hypothesen, indrukken en interpretaties kunnen beschadigend zijn als ze als feiten worden opgeschreven.
En misschien wel de kern: vrijwillige hulp bestaat alleen als er daadwerkelijk samen wordt besloten.
Persoonlijke noot
Wat mij opvalt in deze uitspraak zijn niet alleen wat de professional naliet, maar ook wat de vader wél deed. Hij las een richtlijn. Hij benoemde wat ontbrak. Hij probeerde het gesprek op inhoud te voeren.
En het is belangrijk dat ouders weten dat er richtlijnen zijn en welke informatie daarover voor hen beschikbaar is. Dat vraagt van jeugdprofessionals dat zij de richtlijnen kennen en kunnen toepassen en transparant zijn over welke richtlijn wordt gevolgd.
Professionele macht zit vaak niet in grote beslissingen, maar in 'kleine' gedragingen, zoals het niet wijzen op de beroepsstandaard, de beroepscode en richtlijnen voor jeugdprofessionals.
Artikel 7 | Informatievoorziening
Gebruik onderstaande vragen om met dit artikel aan de slag te gaan.
Voor jezelf
Wat vraagt deze norm van jouw handelen in een situatie?
Wat zien anderen in jouw handelen terug waaruit blijkt dat je volgens deze norm hebt gewerkt?
Waaruit blijkt aantoonbaar dat jouw afweging past binnen deze norm?
Wanneer zie je dat je hiernaar gehandeld hebt en wanneer niet?
Voor het team
Hoe laten jullie in de praktijk zien dat deze norm jullie handelen stuurt?
Waar zien jullie de aantoonbare onderbouwing vanuit deze norm terug?
Wat doen jullie als die onderbouwing ontbreekt?
Voor managers / MT
Wat doe jij als een professional zegt "ik deed wat nodig was" maar niet kan onderbouwen waarom?
Hoe weet jij of professionals in jouw team afwegingen maken vanuit de beroepscode, of vanuit intuïtie en gewoonte?
Als een soortgelijke zaak uit jouw team voor de tuchtrecht komt, kunnen zij dan uitleggen én onderbouwen hoe zij vanuit de beroepscode hebben gehandeld?
Tot slot
Wat vraagt dit vanaf nu concreet anders van jouw handelen?
Wat moet vaker expliciet besproken worden?
Wat heb jij nodig om professioneel afwegen, onderbouwen en handelen sterker neer te zetten?
Uit Tucht op Vrijdag
52 tuchtzaken uit de jeugdhulp. Geanalyseerd en gekoppeld aan de beroepscode.
Gratis.
Download hier het gratis TOV boek
Wil je dit met je team? Stuur deze pagina door naar je leidinggevende.