Om half een 's nachts verleent de kinderrechter een spoedmachtiging voor een gesloten plaatsing. Volgens vader belt de jeugdbeschermer hem om kwart voor drie.
Deze hulp begon als een vrijwillige time-out, afgesproken met de ouders en hun zoon. De ouders hebben samen het gezag. Een kinderbeschermingsmaatregel is er niet.
Op zondagavond loopt hij na een escalatie weg. De crisisopvang laat weten dat hij niet meer welkom is.
Een jeugdbeschermer heeft dienst. Na een snelle dossieranalyse en overleg met de gedragswetenschapper besluit hij met een collega tot een gesloten plaatsing.
Rond elf uur meldt de jongen zich bij de crisisopvang. Hij wordt niet binnengelaten. De politie houdt hem aan en zet hem in een observatiecel op het bureau.
Om kwart over elf gaat het verzoek naar de rechter. Om half vier gaat de jongen naar een gesloten instelling. Ook met de jongen is niet gesproken over de plaatsing.
Het College verwijst naar de Richtlijn Crisisplaatsing: "Volgens deze Richtlijn dienen de ouders én de jeugdige te worden betrokken in het proces voorafgaand aan de besluitvorming." Een uithuisplaatsing mag niet uit de lucht komen vallen.
Het College ziet hoe ingewikkeld de situatie was. De veiligheid van de jongen en anderen stond op het spel en de jeugdbeschermer kende het gezin niet. Volgens het College maakt dat goede samenwerking belangrijker.
De reflectie schoot tekort. Tijdens de zitting zei de jeugdbeschermer dat vader geen goede bedoelingen had. Volgens het College getuigt dat niet van beroepsethische reflectie.
Het College vond dat de volgende artikelen zijn geschonden: 1 (A) Mensen tot hun recht laten komen, 4 (D) Bevorderen van het vertrouwen in het beroep, 5 (E) Respect, 7 (F) Informatievoorziening, 8 (G) Toestemming voor de professionele relatie, 21 (N) Transparante en eenduidige regie en 25 (S) Leren en reflecteren.
De jeugdbeschermer krijgt een berisping, zonder openbaarmaking.
Volgens vader heeft zijn zoon door wat er in die weken gebeurde PTSS ontwikkeld. Het College schrijft dat het handelen mogelijk een ongewenste invloed heeft gehad op de gesteldheid van de jongen.
Dat raakt me. Als je toch deze ouders bent. Je zoekt hulp omdat je wilt dat het beter gaat met je kind. Je stemt samen in met een tijdelijke opvang, met de bedoeling dat hij snel weer thuiskomt. En dan wordt een gesloten plaatsing voorbereid, zonder dat je in die afweging wordt meegenomen.
Dat lijkt me vreselijk. Zo de grip verliezen op wat er met je kind gebeurt. Ik vraag me af wat dat doet met je vertrouwen in de hulpverlening. Met de relatie met je kind. En met de stap om opnieuw hulp te vragen als je die nodig hebt.
Voor jeugdprofessionals ligt daar een vraag. Weten ouders en jongere wat je overweegt en stem je met hen af, voordat het verzoek naar de rechter gaat?
Wie zit er bij jou aan tafel bij een besluit?
Wil je dit met je team? Stuur deze pagina door naar je leidinggevende.