Alle tuchtzaken

Tucht op Vrijdag · 63

Mag spoed ten koste gaan van het horen van ouders en kind?

Beroepscode als naslagwerk (PDF)

Midden in de nacht kreeg een raadsonderzoeker het verzoek om met spoed een voorlopige ondertoezichtstelling en een spoedmachtiging uithuisplaatsing aan te vragen voor een jongen die was weggelopen uit een crisisopvang.

De jeugdprofessional baseerde het verzoek op informatie van het Crisis Interventie Team. De ouders en de jongen werden vooraf niet gehoord. Ook werd niet nagegaan of een forensisch arts inmiddels betrokken was geweest en wat diens bevindingen waren. De kinderrechter verleende de spoedmaatregelen. De vader diende later een klacht in.

Het College oordeelde dat de jeugdprofessional in strijd handelde met:

De klacht werd gedeeltelijk gegrond verklaard. De jeugdprofessional kreeg een waarschuwing.

Het College rekent haar aan dat zij de ouders en de zoon niet heeft gehoord en niet is nagegaan of een forensisch arts betrokken was en wat diens bevindingen waren. Dat had zij ook in deze spoedsituatie moeten doen.

Tegelijk woog het College een aantal omstandigheden mee. Ze nam een spoeddienst over die ze al een jaar niet meer had gedraaid. Ze moest 's nachts, onder tijdsdruk, in een crisis handelen. En het ging om een eenmalige verwijtbare handeling. Het College noemt daarbij ook dat ze zich weinig van die nacht kon herinneren, waardoor ze maar beperkt op haar handelen heeft gereflecteerd.

Spoed vraagt om snelheid, maar niet ten koste van zorgvuldigheid.

Deze uitspraak maakt duidelijk dat het tuchtrecht onderscheid maakt tussen wat redelijkerwijs mogelijk is en wat onmisbaar blijft. Niet ieder onderzoek hoeft in een crisissituatie volledig te zijn. Maar het horen van ouders en jeugdige, of in elk geval een aantoonbare poging daartoe, is een fundamentele stap. Hetzelfde geldt voor informatie waarvan je weet dat die direct beschikbaar kan zijn en van invloed kan zijn op een ingrijpende beslissing.

Het College weegt de omstandigheden mee. De nacht, de tijdsdruk, de crisis. En dat snap ik.

Toch wringt er iets. Want het gaat hier over een crisisdienst.

Stel je een arts voor die nachtdienst heeft. Die weet vooraf dat het snel en ingrijpend kan gaan. Dat is niet de uitzondering. Dat is de functie.

Bij een spoedmachtiging is dat niet anders. Dat je 's nachts wordt gebeld, is niet het bijzondere aan deze zaak. Dat is waar de dienst voor bestaat. Je bent er juist voor die momenten.

Welke stap sla je nooit over, hoe groot de druk ook is?

In dezelfde zaak kreeg ook de betrokken gedragswetenschapper een tuchtklacht.

Die uitspraak (22.070Tb) laat zien hoe de verantwoordelijkheid van beide professionals zich tot elkaar verhoudt.

Wil je dit met je team? Stuur deze pagina door naar je leidinggevende.